Nowe prawo upadłościowe cz. III

Bezskuteczność i zaskarżanie czynności upadłego

W stosunku do masy upadłości bezskuteczne są czynności dokonane przez upadłego w ciągu roku przed dniem złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości, którymi rozporządził on swoim majątkiem (nieodpłatnie albo odpłatnie). Odnosi się to także do ugody sądowej, uznania powództwa i zrzeczenia się roszczenia. Czynności prawne (odpłatne) dokonane przez upadłego sześć miesięcy przed dniem złożenia wniosku między innymi z małżonkiem, krewnym lub powinowatym w linii prostej są również bezskuteczne w stosunku do masy upadłości.

Wpływ ogłoszenia upadłości na postępowania sądowe i administracyjne

Wpływ dotyczący ogłoszenia upadłości z możliwością zawarcia układu:

jeżeli ustanowiono zarząd własny nadzorca sądowy wstępuje do postępowań sądowych i administracyjnych prowadzonych na rzecz lub przeciwko upadłemu. Jeżeli upadły został pozbawiony prawa zarządu masą upadłości postępowania sądowe i administracyjne mogą być prowadzone wyłącznie przez zarządcę. Postępowania te zarządca prowadzi na rzecz upadłego, lecz w imieniu własnym. Postępowania zabezpieczające i egzekucyjne ulegają zawieszeniu z mocy prawa. Sumy uzyskane w zawieszonych postępowaniach organ egzekucyjny przekazuje do masy upadłości.

Wpływ ogłoszenia upadłości na inne postępowania w razie ogłoszenia upadłości obejmującej likwidację majątku upadłego:

postępowania sądowe i administracyjne mogą być wszczęte i prowadzone przez syndyka lub przeciwko niemu. Postępowania egzekucyjne ulegają zawieszeniu z mocy prawa. W czasie postępowania upadłościowego niedopuszczalne jest wszczęcie postępowań egzekucyjnych z masy upadłości.

Przepisy ogólne o postępowaniu upadłościowym następującym po ogłoszeniu upadłości.

Postępowanie upadłościowe toczy się w sądzie upadłościowym, który ogłosił upadłość. Tokiem postępowania kieruje sędzia komisarz sprawujący również nadzór nad czynnościami syndyka, nadzorcy sądowego i zarządcy.

a) syndyk – jest powoływany w razie ogłoszenia upadłości obejmującej likwidację majątku upadłego;

b) nadzorca sądowy – powoływany jest w razie ogłoszenia upadłości z możliwością zawarcia układu;

c) zarządca – powoływany jest w razie ogłoszenia upadłości z możliwością zawarcia układu, gdy odebrano zarząd majątkiem upadłemu;

d) wierzyciel – każdy uprawniony do zaspokojenia z masy upadłości, choćby wierzytelność nie wymagała zgłoszenia;

e) upadły – ten wobec kogo sąd wydał postanowienie o ogłoszeniu upadłości.

Zgromadzenie wierzycieli

Sędzia–komisarz m.in. na wniosek przynajmniej dwóch wierzycieli, mających łącznie nie mniej niż trzecią część ogólnej sumy uznanych wierzytelności zwołuje zgromadzenie wierzycieli. Głosowanie wierzycieli odbywa się w sposób ustny a jego przebieg i wynik są protokołowane. Uchwały zapadają większością głosów wierzycieli, którzy posiadają przynajmniej piątą część ogólnej sumy wierzytelności przypadających wierzycielom uprawnionym do uczestniczenia w zgromadzeniu. Sędzia – komisarz może uchylić uchwałę zgromadzenia, jeżeli jest sprzeczna z prawem lub narusza dobre obyczaje.

Rada wierzycieli

Sędzia–komisarz może ustanowić radę wierzycieli, jeżeli nie została ona powołana na wstępnym zgromadzeniu wierzycieli. Następujące czynności dotyczące masy upadłości nie mogą być dokonywane bez zezwolenia rady wierzycieli:

a) dalsze prowadzenie przedsiębiorstwa przez syndyka (jeżeli ma być prowadzone dłużej niż trzy miesiące od dnia ogłoszenia upadłości);

b) odstąpienie od sprzedaży przedsiębiorstwa jako całości;

c) sprzedaż nieruchomości z wolnej ręki;

d) sprzedaż praw i wierzytelności;

e) zaciąganie pożyczek, kredytów, obciążanie majątku ograniczonymi prawami rzeczowymi;

f) wykonanie lub odstąpienie od umowy wzajemnej, zawartej przez upadłego;

g) uznanie, zrzeczenie się, zawarcie ugody oraz poddanie sporu pod rozstrzygnięcie sądu polubownego.

Jeżeli powyższe czynności muszą być dokonane niezwłocznie i dotyczą wartości nie przewyższającej wartości 10 tysięcy złotych, syndyk, nadzorca sądowy lub zarządca mogą ich dokonać bez zezwolenia rady.