Udane transfery Sfinksa

1/1

Rok temu franczyzodawca Sphinxa, Chłopskiego Jadła i WOOKa liczył straty, teraz może odetchnąć z ulgą. Intensywne zmiany w spółce zaczynają przynosić rezultaty. W pierwszym kwartale Sfinks zarobił na czysto 739 tys. zł netto, poprawiając zysk brutto na sprzedaży o 30 proc.
- Nasz biznes działa coraz bardziej efektywnie. Wzrost rentowności to rezultat działań w wielu wymiarach – począwszy od oferty i jakości usług, poprzez odpowiednią politykę inwestycyjną i przekształcenia w strukturze sieci restauracji, po poprawę efektywności kosztowej na poziomie lokali i grupy. Dzięki temu dysponujemy coraz sprawniejszym mechanizmem biznesowym, co w powiązaniu z silną pozycją na rynku restauracji pozwala nam optymistycznie myśleć o przyszłości – mówi Sylwester Cacek, prezes zarządu Sfinks Polska.

Przedsiębiorca ma powody do zadowolenia. Kiedy przejmował udziały w spółce w 2009 roku,  straty Sfinksa sięgały blisko 66 mln zł. Przez ostatnie lata szukał sposobu na uzdrowienie finansów firmy – renegocjując warunki spłat kredytów z bankami i zamykając nierentowne restauracje. Przyznaje, że w wydobywaniu spółki z dołka pomogły zmiany w strukturze własnościowej sieci. W ich wyniku marka Sphinx ma swoim portfelu dwa dominujące rodzaje restauracji – operatorskie i franczyzowe. W modelu operatorskim to franczyzodawca inwestuje w budowę restauracji, a jej zarządzanie powierza niezależnemu operatorowi, który otrzymuje prowizję zależną od obrotów i zysku. W przypadku punktów franczyzowych to biorca licencji ponosi koszty urządzenia lokalu i zachowuje zyski wypracowane przez biznes.

Przez ostatni rok Sphinx przekazał większość swoich restauracji operatorom (zostały mu tylko dwie).  W formacie operatorskim działa ich 91, a we franczyzie – 16. Zapowiadane są też nowe otwarcia, m.in. w centrum handlowym Alfa w Białymstoku, przy podwarszawskim węźle komunikacyjnym w miejscowości Zakręt, a także w stołecznym Błękitnym Wieżowcu przy pl. Bankowym.

(gum)