Monika Richardson: Europa da się lubić, a Polska - naprawić

1/1

Z badań opinii publicznej wynika, że największy wpływ na życie i poglądy Polaków wywierają dziennikarze i tzw. gwiazdy ekranu. Dlaczego ktoś, kto co wieczór odczytuje informacje z kartki, jest gwiazdą?
Ludzie, którzy pracują w telewizji, są postrzegani jako tacy, którym się w życiu udało, finansowo również. Wiedzą o tym agencje reklamowe. Jeżeli dziennikarz pojawi się na billboardzie prezentującym jakiś produkt, to będzie to pachniało sukcesem, samorealizacją. W pewnym sensie to się dzieje poza udziałem nas wszystkich. To efekt działań prasy brukowej.

Tylko dlaczego coraz mniej wśród gwiazd aktorów, a coraz więcej dziennikarzy?
Dlatego że aktorzy tracą wiarygodność w związku z zalewem seriali. Dzięki nim aktor dzisiaj może być czarnym charakterem, jutro Królową Śniegu, a pojutrze Matką Boską. Dziennikarze aż tak się nie zmieniają, nie robią widzom wody z mózgów. Moniki Olejnik raczej nie zobaczymy w "Tańcu z gwiazdami".

Z biznesem ma pani sporo wspólnego: prowadzi pani konferencje, fora, zarządzała redakcją miesięcznika "Zwierciadło". Jakie wnioski na temat wizerunku biznesmenów - obcokrajowców i Polaków może pani dzięki temu wyciągnąć?
Różnica jest wciąż spora, niestety na niekorzyść polskich biznesmenów. Polski biznes kuleje cały czas ze względu na słabą znajomość języka angielskiego i nadal stosunkowo niskie wykształcenie. Brakuje absolwentów MBA i osób z praktycznym doświadczeniem, a w konsekwencji brakuje praktycznych narzędzi do posługiwania się biznesem na co dzień. Widzę też braki w niezależności, kreatywności, czyli w tym, co powinno się wynieść ze szkoły.

Fragment wywiadu opublikowanego w miesięczniku Własny Biznes Franchising nr 1/2010