Nowelizacje kodeksu pracy

Prezydent RP odmówił podpisania ustawy z dnia 18 września 2001 r. zmieniającej kodeks pracy i wniósł do Sejmu wniosek o jej ponowne rozpatrzenie. Prezydent zawetował ustawę głównie ze względu na art. 1516 § 2 i 3 kodeksu pracy w brzmieniu przyjętym w uchwalonej ustawie. Przepis ten dotyczy zakazu pracy w niedzielę i święta we wszystkich placówkach i zakładach prowadzących działalność handlową lub usługową, zatrudniających więcej niż 5 osób. W uzasadnieniu swojego veta Prezydent wskazał, iż „bezpośrednim, wielce niepożądanym następstwem ewentualnego wprowadzenia zakazu, o którym mowa, byłoby zwolnienie z pracy w ciągu bardzo krótkiego czasu, jak obliczają eksperci, około 16 tys. pracowników, którzy zwiększyliby szeregi bezrobotnych.

Jednocześnie Prezydent podpisał ustawę z dnia 24 sierpnia 2001 r. o zmianie kodeksu pracy i innych ustaw, dotyczącą m.in. wprowadzenia równouprawnienia na rynku pracy, ochrony kobiet przed dyskryminacją w zatrudnianiu, wynagradzaniu, podnoszeniu kwalifikacji itd.

Zgodnie z przepisami ustawy nowelizującej kodeks pracy (nowy art. 183e), osoba, wobec której pracodawca naruszył zasadę równego traktowania kobiet i mężczyzn, ma prawo do odszkodowania w wysokości nie niższej niż najniższe wynagrodzenie za pracę i nie wyższej niż sześciokrotność tego wynagrodzenia, a skorzystanie przez pracownika z tych uprawnień nie może stanowić przyczyny uzasadniającej wypowiedzenie przez pracodawcę stosunku pracy lub rozwiązanie tego stosunku bez wypowiedzenia. Nowe przepisy wejdą w życie z dniem 1 stycznia 2002 r. z wyjątkiem przepisów dotyczących warunków zatrudnienia pracowników skierowanych do pracy za granicą, które wejdą w życie z dniem uzyskania przez Polskę członkostwa w Unii Europejskiej.