Dnia 6 lutego 2002 r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 31 grudnia 2001 r. w sprawie procedur uproszczonych [Dz. U. z 2002 r., nr 5, poz. 48]. Zgodnie z par. 1 rozporządzenia, określa ono szczegółowe warunki i tryb postępowania przy upraszczaniu czynności niezbędnych do objęcia towarów procedurą celną, rodzaje procedur celnych, w których stosuje się procedurę uproszczoną, a także rodzaje towarów, okresy rozliczeniowe oraz tryb składania zabezpieczenia przy stosowaniu procedury uproszczonej.

Ubiegający się o udzielenie pozwolenia na stosowanie procedury uproszczonej składa wniosek do organu celnego właściwego ze względu na miejsce, w którym dokonywane będą czynności wynikające ze stosowania tej procedury. Wnioskodawca w ciągu 30 dni musi złożyć zabezpieczenie generalne należności celnych (o ile jest ono wymagane przy danej procedurze). Pozwolenie na stosowanie procedury uproszczonej jest wydawane na rok. Można wnioskować o przedłużenie terminu na kolejne lata.

Zgodnie z par. 18 rozporządzenia procedurę uproszczoną stosuje się w następujących procedurach celnych: dopuszczenia do obrotu; składu celnego; uszlachetniania czynnego i biernego; przetwarzania pod kontrolą; odprawy czasowej; wywozu; tranzytu. Procedury tej nie stosuje się m.in. do objęcia towarów procedurą składu celnego bez ich faktycznego złożenia w tym składzie oraz do towarów, które mają zostać złożone w składzie publicznym, w którym odpowiedzialność za towar ponosi odrębnie każdy korzystający ze składu.

Pozwolenia na stosowanie procedury uproszczonej wydane przed 6 lutego 2002 r. zachowują ważność do czasu, na który zostały wydane, z możliwością ich przedłużenia.